
Στις 8 Μαρτίου, τιμάμε τους αγώνες των γυναικών για ουσιαστική καταχώριση της ισοτιμίας των δύο φύλων, των εργασιακών δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Μεταξύ όλων των κοινωνικών αντιξοοτήτων, με τις οποίες η γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη λόγω του φύλου της, η βία και η παρενόχληση ξεχωρίζουν, αποτελώντας μια μάστιγα που θερίζει ακόμα τις σημερινές κοινωνίες.
Η 8η Μαρτίου, καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας σε ανάμνηση μιας μεγάλης απεργιακής διαδήλωσης που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857, από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στις ΗΠΑ και συγκεκριμενα, στη Νέα Υόρκη. Οι ράφτρες, με θάρρος, γενναιοτητα και περισσή αποφασιστικότητα έγραψαν ιστορία, καθιερώνοντας την, πολύ σημαντική, για ίλες τις γυναίκες μέρα. Πρωταρχικός στόχος της διαδήλωσης αυτής ήταν η υποστήριξη της ισότητας των δύο φύλων και η ενίσχυση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Έτσι, η μέρα αυτή σηματοδοτεί τους αγώνες, τις θυσίες αλλά και τα επιτεύγματά των γυναικών μέσα στους αγώνες προκειμένου να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα τους.
Στο σύστημα της κοινωνικής αδικίας που ζούμε, η γυναίκα λαβώνεται καθημερινά από την ανεργία, την ανισομισθία, τη μερική απασχόληση, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τα ανεξέλεγκτα ωράρια των καταστημάτων. Εν έτη 2025, χρειάζεται ακόμα μια γυναίκα να εξηγήσει ή σε κάποιες χώρες να παλέψει για το δικαίωμα να αποφασίζει για το σώμα της, για την εκπαίδευσή της, για την αποκατάστασή της γεγονός που θεωρείται ανεπίτρεπτο και παρωχημένο.
Το θέμα της ισοτιμίας των δύο φύλων, είναι ξεκάθαρα πρόβλημα που συντηρεί και διαιωνίζει το ίδιο το σύστημα. Δε δύναται πατριαρχεία, χωρίς ταξικές σχέσεις εκμετάλλευσης. Από εκεί εξάλλου, προκύπτουν και οι ανισότητες στην μισθοδοσία, στην αντιμετώπιση της ως ενεργό μέλος της κοινωνίας, και ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα, πέρα από τη μητρική υπόστασή της ή την υπόσταση της σαν σύντροφο.
コメント